Er zijn twee maanden voorbij en iedereen maakt er het beste van. Er is weer bedrijvigheid op straat en de markten zijn open. Er wordt een internetcafé in een tent geopend en mensen drijven handel tussen het puin. Het zijn tekenen van normaal leven. Maar wie door de straten van Haïti loopt wordt voortdurend met zijn neus op de feiten gedrukt dat niets meer is zoals het was.
Om niet nat te worden in de stortbuien die het regenseizoen nu brengt, wordt een zeil over een kapotte truck gespannen. Onderdak. Mensen werken hard aan hun geïmproviseerde huisjes van doeken en plastic want hoe lang zullen die nog moeten dienen als ‘thuis’?
De aardbeving heeft grote sociale problemen met zich meegebracht waaronder dakloosheid, honger, de grote hoeveelheid gewonden, en verslagen families die hun dode geliefden een eervolle laatste rustplaats gunnen. Mensen blijven aankloppen bij de projecten van WereldOuders die arts en priester Rick Frechette leidt in Haïti.
Nog dagelijks vinden er tientallen operaties plaats in ons ziekenhuis. Regelmatig moeten mensen geopereerd worden die ergens anders al behandeld zijn. Omdat zij niet goed geholpen zijn of na hun operatie aan hun lot overgelaten, traden er complicaties op. Nazorg zoals wondzorg, protheses en fysiotherapie is erg belangrijk.
Zie hieronder een filmpje van een meisje dat de eerste prothese aangemeten krijgt in ons ziekenhuis:






