Zuster Magda woont en werkt al jaren vrijwillig voor onze partnerorganisatie in Haïti. Zij werkt met name als verpleegkundige. De afgelopen weken hielp ze talloze mensen met het verzorgen van hun wonden of de bevalling van hun kind. Zuster Magda ervaart de kans om te kunnen helpen in Haïti als waardevol. Ze sprak met onze contactpersoon Daniela over haar ervaringen de laatste weken.
De mensen zijn bang. ‘Wat als het gaat regenen, wat doen we dan?’, vragen ze me. Heel veel mensen leven in tenten die zijn gemaakt van een laken of een stuk plastic. Ze hangen ze op aan wat stokken. Het zou al zo’n verschil maken als mensen hun intrek kunnen nemen in kleine familietenten, zodat ze tijdens een regenbij in elk geval droog blijven. Het is heel belangrijk dat we zomertenten krijgen omdat het bloedheet is overdag. De luchtvochtigheid is 80% in Haïti. Ook is het van belang dat er meer gemeenschapsprojecten -zoals de dagopvang voor onze kinderen- komen. En straks moeten de scholen gewoon weer open: kinderen kunnen niet de hele dag in een tent zitten.
Iedereen die ik hoor praten hier, begint een gesprek als volgt: Hallo hoe gaat het? Hoeveel mensen heb jij verloren? Iedereen heeft zoveel dierbaren verloren. En naast hun dierbaren, hun bezittingen. Ik maak me zorgen nu mensen hun huizen uit het niets, uit het puin proberen op te bouwen. Straks komt er weer een orkaan die alles weer verwoest.
Een van de dingen die me altijd zal bijblijven is een vrouw die bij ons binnenkwam om te bevallen. Haar moeder was omgekomen tijdens de aardbeving en het feit dat ze nu zelf moeder zou worden, zonder de aanwezigheid van haar eigen moeder, was zo pijnlijk voor haar. Ze vroeg me of ik tijdens haar bevalling haar moeder wilde zijn.
Het leven in Haïti was al hard, toen we twee handen en twee voeten hadden. Zoveel mensen zijn door de aardbeving die handen of voeten kwijtgeraakt…hoeveel harder kan het leven in Haïti worden?






