We zijn nog steeds in Haïti sinds onze aankomst op 14 januari. Het lijkt of er een periode van rust aanbreekt, de spoedgevallen zijn afgenomen. De meer dan 120 internationale organisaties zoals de Wereldgezondheidsorganisatie(WHO) en de Pan American Health Organization(PAHO) en het Haïtiaanse Ministerie van Gezondheid hebben orde op zaken gesteld en zijn prioriteiten inzake gezondheid aan het opstellen met het doel de krachten te bundelen.
Het zijn drie weken geweest van chaos, met enorme rijen patiënten, wachtend op hun beurt bij de inschrijvings- en doorverwijzingspost van ons ziekenhuis, waar mevrouw dokter Gautier en Zuster Magda elke dag, van ‘s ochtend vroeg tot ‘s avonds laat, een eerste evaluatie van de patiënten maken en hen eventueel doorverwijzen naar de verschillende specialisten die in het ziekenhuis werken zoals orthopedisch chirurgen, traumatologen, gynaecologen, nierspecialisten etc.
Aan de lokale medewerkers van het ziekenhuis kun je zien dat ze lichamelijk en geestelijk uitgeput zijn, maar toch komen ze elke ochtend punctueel om 07.00 uur op het werk om vervolgens ‘s avonds om een uur of zeven weer naar huis te gaan. Velen hebben geen huis meer. Ze gaan slapen in een van de tentenkampen die opgebouwd zijn om de volgende dag diezelfde routine van onophoudelijk werken in het ziekenhuis te herhalen.
De vraag die iedereen bezighoudt is wat zal er gebeuren, hoe zal het de komende maanden gaan. Van officiële zijde is er nog geen antwoord. Ondertussen proberen wij onze medewerkers te helpen met basisvoedsel, tenten, toiletartikelen zodat ze een zo normaal mogelijk leven kunnen leiden.
Officiële hulp of hulp van de grote organisaties laat lang op zich wachten. De mensen hebben honger. Twee dagen geleden, om zes uur ‘s ochtends, hoorden we vanuit het vrijwilligershuis van het ziekenhuis geschreeuw alsof het een demonstratie betrof. Het was een rumoerige menigte die achter een vrachtwagen aan renden. De chauffeur moest afremmen om rechtsaf te slaan en op dat moment lukte het de menigte de achterdeur van de wagen open te krijgen waarna de inhoud geplunderd werd. Wat zou jij doen als je gedurende drie weken niet één maaltijd gegeten hebt?
De laatse rapporten van de WHO en het Ministerie van Gezondheid geven aan dat het aantal trauma’s daalt. Momenteel zijn luchtweginfecties de grootste zorg. 7 Februari zijn er meer dan 10.000 mensen gevaccineerd. Ook worden de kinderen in de leeftijd van zes maanden tot 7 jaar die in de tentenkampen wonen, ingeënt tegen rode hond, mazelen en DTP. Er wordt geprobeerd de hele bevolking te bereiken door het vestigen van mobiele klinieken dichtbij de tentenkampen. WereldOuders werkt op vier strategische punten. Cité de Soleil, Crist Roi, Delmas en de Universiteit Quiqueya.
Hygiene blijft een uitdaging in de tentenkampen waar een gebrek is stromend water en latrines. Ook wordt er gewerkt aan het voorkomen van ziektes die overgebracht worden door muskieten.
De WHO voorziet nog steeds alle geacrediteerde organisaties van de medicijnen die ze nodig hebben.
Er wordt psychologische hulp geboden door verschillende organisaties en de Haïtiaanse vereniging van psychologen.
In de tenten die naast ons kinderziekenhuis staan, blijven we, ondanks een gebrek aan verpleegsters, doorgaan met het geven van postoperatieve hulp aan volwassen.






