Honduras

Onderwijs is de basis voor het waarmaken van dromen

In Latijns-Amerika is ‘naar school gaan’ voor veel kinderen geen vanzelfsprekendheid. Arme families staan vaak voor een keuze die helaas niet moeilijk te maken is: een schoolgaand kind óf eten op tafel. Daarom zijn we blij dat we kinderen op onze locaties gratis onderwijs kunnen bieden.

Op de scholen van WereldOuders wordt elk kind opgeleid op basis van zijn of haar individuele mogelijkheden. Onze docenten verdiepen zich in hun worstelingen, behoeften, dromen en doelen. Van kinderopvang tot vak- of universitaire opleiding en alles wat daar tussen zit; ons doel is dat ze als volwassenen zinvol werk kunnen vinden. Én dat ze met plezier naar school gaan, zonder schuldgevoel ten opzichte van hun familie en zonder zich zorgen te hoeven maken over een lege maag.

School als ontdekkingsreis

De ouders van de Mexicaanse Rubí vonden een opleiding voor hun dochter erg belangrijk, maar privéscholen zijn erg duur en bevinden zich zelden in de buurt. Rubí zit nu bij ons op de middelbare school en is blij met de kans die haar ouders haar hebben gegeven: “Wat ik vooral fijn vind, is dat de school me respecteert zoals ik ben. Ieder mens is immers anders. Mijn mening doet er hier toe.” Ze realiseert zich dat onderwijs de basis is om te kunnen bereiken wat ze wil. “Ik ben me bewust geworden van mijn eigen ambities”, vertelt ze.
“Ik wil graag iets met gastronomie en bedrijfskunde doen.” Rubí’s ouders werken beiden als kok, dus ze is opgegroeid met een liefde voor Mexicaans eten, de smaken en texturen. Net als haar ouders is ook de middelbare schoolomgeving een grote steun voor haar: “Mijn mede-leerlingen, stagiaires, externen die hun verhaal komen vertellen; het is geweldig om hier samen te zijn en te ontdekken wat allemaal mogelijk is.”

Meisje in een mannenwereld

De Hondurese Dominica groeide op bij WereldOuders. Vorig jaar vierde ze er haar 15e verjaardag, ofwel haar quinceañera, naar Latijns-Amerikaanse traditie de overgang van meisje tot vrouw. Als je Dominica zoekt, dan vind je haar negen van de tien keer tekenend terug. De andere keren is ze verdiept in een boek uit de Divergent-serie, legt ze een puzzel van duizend stukjes of zit ze driftig wiskundige vergelijkingen op te lossen. Dominica vindt puzzelen en problemen oplossen zo leuk dat ze ervoor heeft gekozen om de opleiding tot elektricien te volgen op onze vakschool. Dat ze het eerste meisje is dat deze opleiding doet, deert haar niet. Ze is erop gebrand het papiertje te behalen dat ze ziet als een eerste stap in de richting van haar toekomstdroom: elektrotechniek studeren en ingenieur worden. Haar leraar heeft alle vertrouwen in Dominica: “Ik ben trots op haar. Als ze echt ingenieur wil worden, hoop ik dat ze doorzet, want ze heeft alle kwaliteiten om er één te worden.”

Ze realiseert zich dat onderwijs de basis is om te kunnen bereiken wat ze wil. Ik ben me bewust geworden van mijn eigen ambities

Klaarstomen voor een toekomst

Het houdt niet op bij de reguliere lessen die de kiem leggen voor een toekomst op welke werkvloer dan ook. Onze verantwoordelijkheid ligt niet alleen in het hier en nu, we willen de jongeren juist klaarstomen voor een toekomst en ze bewust maken van de mogelijkheden die in het verschiet liggen. Daarom nemen ze ook deel aan onze ontwikkelingsprogramma’s waarin ze tijd doorbrengen met positieve rolmodellen, hun leiderschapsvaardigheden ontwikkelen, leren om doelen te stellen en waarin handvatten worden geboden om hun eigen potentieel te bereiken. In een glazen bol kijken kunnen ze niet, maar ze zien wel met eigen ogen dat een toekomst geen droom hoeft te blijven.

Van kansarme kinderen naar vakmensen

Gladys was zo’n meisje dat haar droom werkelijkheid zag worden. In 2000 kwam ze op 13-jarige leeftijd met haar vier broers en zussen bij WereldOuders in Guatemala terecht. Ze ging toen pas voor het eerst naar school en wist op dag één al dat ze zelf ook lerares wilde worden. Geen woorden, maar daden: in 2008 behaalde Gladys haar lerarendiploma en ging ze aan het werk op een middelbare school in Antigua. Daar leerde ze veel vaardigheden op het gebied van koken en bakken en sinds begin dit jaar verzorgt ze de zogenaamde ‘Bakery Workshop’ voor de kinderen uit groep 7 en 8 van WereldOuders. Gladys: “Ik wil dat mijn leerlingen, net als ik, ook een betere toekomst krijgen door het leren van een vak. Deze workshop kan hen daarbij helpen. Deel uitmaken van het trainingsproces van elk kind is een grote verantwoordelijkheid, maar tegelijkertijd is het een prachtige ervaring.” We hebben elk jaar een aantal vakopleidingen (zoals koken, smeden en naaien) om de vaardigheden van jongeren te verbeteren zodat zij zich kunnen kwalificeren voor een baan. De keuze van de workshops hangt af van de vraag naar arbeidskrachten in de markt.”

Steun onze onderwijsprojecten

 

VERHALEN

Mexico Mexico kinderen foto

Van doffe ogen gevuld met pijn naar glanzende ogen vol trots

Lees verder

Lees verder over
Guatemala

Gerline deed haar afstudeeronderzoek in Guatemala

Een hele leerzame ervaring

“Ik wilde onderzoek doen dat zou bijdragen aan een betere toekomst voor kinderen en jongeren. Als je direct met kwetsbare kinderen wil gaan werken, dan heb je daarvoor een relevante opleiding nodig, zodat je zeker weet dat je deze kinderen niet (onbedoeld) beschadigt. Vanuit mijn studie antropologie kon ik deze kinderen beter op een andere manier helpen.”

Stem laten horen

Gerline kwam in haar zoektocht uit bij WereldOuders uit en wij brachten haar in contact bracht met onze partnerorganisatie Nuestros Pequeños Hermanos (NPH) in Guatemala. “Met mijn afstudeerdonderzoek heb ik een overzicht geleverd van hoe jeugdzorg over de afgelopen decennia veranderd is in Guatemala, met een focus op de hulp die NPH/WereldOuders kwetsbare kinderen biedt. In overleg met de organisatie heb ik daarvoor geen interviews met kinderen uitgevoerd, omdat dit speciale opleiding en vaardigheden vergt. Ik heb jongvolwassenen geïnterviewd over hun ervaringen met jeugdzorg en veel tijd met hen doorgebracht. Ook heb ik medewerkers en bestuursleden geïnterviewd. In mijn scriptie laat ik de stem van de jongvolwassenen horen. Zij vertellen wat zij nodig hadden als kind om later hun volwassen, onafhankelijk leven goed te kunnen leiden.”

Kinderen zijn kwetsbaar

“WereldOuders was vooraf heel duidelijk over al hun voorwaarden om de kinderen en jongeren daar te beschermen. Daar moest ik ook voor tekenen. Bijvoorbeeld dat ik niet op de slaapkamers mocht komen en geen contact mocht leggen via social media. Als ik iets hoorde dat hen mogelijk in gevaar bracht, moest ik dat doorgeven aan de organisatie. Dat stelde me gerust. De organisatie liet zien dat ze rekening hield met de kwetsbaarheid van kinderen en jongeren.”

Heftige jeugdherinneringen

“De leukste momenten tijdens mijn periode in het programma in Guatemala zijn als eerst het vertrouwen wat je krijgt van mensen terwijl je met ze praat. Door mijn opleiding in en ervaring met onderzoeksvaardigheden weet ik hoe ik met mensen moet praten, hen op hun gemak moet stellen. Soms direct vragen stellen, soms juist een wat algemener praatje houden. Uiteindelijk hebben veel mensen mij eerlijk verteld wat hun ervaringen met jeugdzorg waren, en hoe zij zich hebben gered in de samenleving toen ze op zichzelf gingen wonen.”

“Het was soms heftig om jeugdherinneringen van de jongeren aan te horen. Zo vertelde een jongen bijvoorbeeld dat zijn zusje was vermoord. Ook waren er jongeren die dingen vertelden die niet waar bleken te zijn. Dit vond ik erg lastig. Daarom was het belangrijk om goed contact te hebben met de organisatie, bij wie ik bepaalde gegevens kon controleren.”

“Helaas moest ik door COVID-19 vervroegd terug naar Nederland om mijn onderzoek digitaal af te maken. Via Facebook raakte ik aan de praat met veel mensen die hun visies en ervaringen wilden delen. Ik heb toen interviews gedaan via Facebook Messenger, WhatsApp en Skype. Mooi om te merken dat ondanks het coronavirus je nog steeds veel kunt bereiken!”

Veel geleerd

“Ik heb tijdens mijn periode in Guatemala geleerd adaptief te zijn aan snel veranderende situaties. Van te voren wist ik niet exact wat ik kon verwachten en wie ik zou kunnen interviewen. Tijdens het onderzoek heb ik me daarom gefocust op de openingen die ik vond. Ik heb ook geleerd dat je heel goed onderzoek kunt doen ten bate van kinderen, zonder dat je direct in contact hoeft te staan met kinderen.”

Kun je écht iets bijdragen?

Gerline’s advies is ten slotte: “kijk goed of jouw vrijwilligerswerk, stage of afstudeeronderzoek in het buitenland echt bijdraagt en geen (onbedoelde) schade toebrengt. Daarnaast kun je jezelf afvragen: zijn er lokaal mensen die beter snappen wat de behoeften van de kinderen zijn en die langdurig voor hen klaar kunnen staan? Kortom: kan jouw werk écht bijdragen?”

Durf jij de uitdaging aan?
heart-shape

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT

Wereldouders_-102585_Helene Wiesenhaan

WereldOuders haalt € 794.425,- op tijdens elfde editie gala

Lees verder

Lees verder over