Peru

‘Ik kan nu voor mezelf én mijn gezin zorgen’

San Vicente de Cañete, het verhaal van Elena en haar gezin

Als je Elena drie jaar geleden had verteld hoe haar leven en dat van haar gezin er nu uit zou zien, had ze dat wellicht niet durven geloven. Waar ze voorheen geen uitweg zag in de sloppenwijk waar ze wonen, durft ze nu weer naar de toekomst te kijken. Hun woning is nu stabiel en schoon en ze hebben van alles geleerd over voeding, zelfzorg, huishouden, geld en ook: zichzelf.

Elena woont samen met haar zus en hun kinderen in de Peruaanse sloppenwijk San Vicente de Cañete, waar zo’n 150 gezinnen wonen. Uit pure nood hebben mensen woonplekken gecreëerd van afval dat ze op straat vonden. De meesten zonder dak. Het is er drassig, er is geen riolering en het stinkt er naar vocht en vuil. Er heerst altijd een sluimerende onveiligheid op straat. Het is een wijk waar mensen terecht zijn gekomen door financiële problemen, verslavingsproblematiek of geweld in huis.

Elena en haar zoon in 2023, aan het begin van ons programma

Geloof in jezelf

Zowel Elena als haar zus zijn alleenstaande moeder van. Elena heeft 6 kinderen. ‘Ik stond er voor mijn gevoel altijd alleen voor’, vertelt ze. ‘Door nare dingen die ik heb meegemaakt was ik het geloof in mezelf verloren en had ik nog weinig eigenwaarde. Ik liet constant over mijn grenzen gaan. Daardoor raakte ik steeds verder in de problemen. Ik ging in de prostitutie werken, omdat ik dacht dat ik niets anders kon. Ik raakte zwanger van verschillende mannen en voedde mijn kinderen alleen op, terwijl ik eigenlijk niet eens wist hoe ik voor mezelf moest zorgen. Ik kreeg steeds meer gezondheidsklachten en geldproblemen en werd uiteindelijk dakloos.’

Opgeruimd huis, opgeruimd leven

Nu is er echter een positieve beweging gaande in Elena’s leven, dankzij ons programma in deze wijk. ‘Al liggen er buiten nog steeds bergen afval, binnen in mijn huis is het nu schoon en leefbaar’, vertelt Elena. ‘Samen met anderen uit de community hebben we een wc-pot gebouwd in een gescheiden ruimte en een aparte slaapkamer voor de kinderen gecreëerd. Ook hebben we met hulp van de maatschappelijk werkster duidelijke afspraken in het huishouden opgesteld. Door dit alles is er nu meer orde en hygiëne in huis en dat is een wereld van verschil.’

Voeding als basis

Ook is het gezin sterker geworden dankzij voedselpakketten. Misschien lijkt dit een kortetermijnoplossing, maar dit is tijdelijk noodzakelijk. Mensen die geen energie en kracht hebben, kunnen onmogelijk in beweging komen. Voeding is de basis, voor ieder mens. Elena merkt dit ook aan haar kinderen: ‘Ik zie hoe ze zijn opgebloeid door gezond te eten. Ze hebben meer energie om te spelen en naar school te gaan.’ Dit is zo belangrijk. Want nu hun gezondheid stabieler wordt, lukt het de moeders en kinderen beter om te studeren en te werken en daarmee kunnen ze vooruit. En dat is wat ze het liefst willen: een leven opbouwen, aan hun toekomst werken.

Psychisch begeleiding

Een ander belangrijk onderdeel van ons programma is psychische begeleiding. Elena geeft aan dat ze daar veel aan hebben gehad: ‘Door de gezinstherapie weten we nu beter met elkaar en onze emoties om te gaan. Ik had veel trauma’s die dagelijks invloed hadden op mijn leven. Ik heb geleerd hoe ik mijn grenzen beter kan bewaken en voor mezelf kan opkomen. Dat was totaal nieuw voor mij. Nu heb ik een baan in een fabriek! Daar word ik gewaardeerd en goed behandeld. Het dagelijks bang zijn of ik wel veilig thuiskom is voorbij. Het voelt zo goed om op deze manier mijn eigen geld te verdienen.’

Sneeuwbaleffect

Sociaal werker Edith werkt in de wijk en legt uit dat veel problemen simpelweg ontstaan door een gebrek aan kennis: ‘Hoe zorg je voor je kinderen als je zelf geen liefde hebt gekregen? Hoe organiseer je je huishouden als je geen goed voorbeeld hebt gehad? Hoe ga je met geld om als je dat nooit hebt geleerd? Wij helpen gezinnen daarbij. Niet door te vertellen wat ze moeten doen, maar door met ze in gesprek te gaan. Samen met het gezin kijken we naar wat ze nodig hebben, want dat is voor iedereen anders.’ Dat Elena zo positief is over het programma, werkt als een olievlek door naar de hele gemeenschap. Doordat buren zien dat verandering mogelijk is, groeit het vertrouwen. Edith: ‘We zien dat er steeds minder schaamte is. Bewoners herkennen zich in elkaar en merken dat ze niet alleen zijn in hun problemen. Dat zorgt voor verbinding en een gevoel van saamhorigheid. En dat bevordert weer de veiligheid, die veel bewoners vaak niet hebben ervaren in hun leven. Langzaamaan durven mensen meer om hulp te vragen, aan ons en aan elkaar.’ Elena vult trots aan: ‘Mijn vertrouwen in hulp van anderen is gegroeid. Dat was lastig in het begin, want mijn vertrouwen is vaak beschaamd. Nu praat ik meer met buren en ik heb geleerd om mensen die vreemd voor me waren, zoals Edith en de psycholoog, toe te laten. Dat er mensen zijn die het oprecht belangrijk vinden waar wij behoefte aan hebben, is voor ons onwennig en een enorm cadeau.’

Oproep

Inmiddels hebben we 17 gezinnen zoals dat van Elena vooruit kunnen helpen. Het opzetten van het Community Family Center, de ondersteuning van deze gezinnen én de 33 gezinnen die erbij zijn gekomen de afgelopen jaren, is volledig gefinancierd vanuit Nederland. Dit hebben we samen gedaan met verschillende stichtingen en fondsen zoals de SEM Foundation, Stichting Steunfonds Pro Juventute Nederland en een aantal anonieme fondsen.

Er zijn nog honderden mensen in Cañete die onze hulp dringend nodig hebben. Wil jij bijdragen aan duurzame verandering voor deze Peruaanse families? Doneer dan nu voor voedselpakketten. Zo kunnen ook zij weer op krachten komen en bouwen aan hun toekomst.

Ja, ik doneer aan voedselpakketten
Elena en 5 van haar kinderen na 3 jaar in ons programma, met hun certificaat van fase 1
Wereldouders-Gala-2025

WereldOuders haalt tijdens het enige familiegala van Nederland € 578.750,- op

Lees verder

Lees verder over
Peru

WereldOuders stopt niet bij de voordeur van de programma’s

In Latijns-Amerika is armoede troef. De gevolgen houden niet op bij gebrek aan voeding en het ontbreken van onderwijs. Een kind dat in extreme armoede opgroeit, wordt in een armoedespiraal getrokken waarin het al op jonge leeftijd een kans op een toekomst verliest. De leefsituatie kan leiden tot stress, drugs- of alcoholgebruik, geweld, ziekte en zelfs de dood. Ook buiten de muren van de programma’s is hulp dus cruciaal om het verschil te maken in Latijns-Amerika.

De hulp verplaatst zich meer en meer van de programma’s naar individuen en families in de omliggende gemeenschappen. Kinderen in kwetsbare gezinnen krijgen kwalitatief hoogwaardig onderwijs, maar ook hulp bij gezondheidszorg, therapieën en andersoortige programma’s waaraan de gemeenschap behoefte heeft. Het doel: de families versterken en ‘thuis’ een veilige, stabiele omgeving creëren zodat kinderen kunnen blijven wonen waar ze horen; bij hun familie. Daar waar elk kind het liefst wil opgroeien. Over alle individuele projecten kunnen we een boek schrijven. Om te beginnen hier alvast een handjevol projecten dat de diversiteit en reikwijdte van onze hulp illustreert.

Kinderdagopvang voor de aller kleinsten

In Honduras en El Salvador worden kinderen van 0 tot 6 jaar opgevangen in de kinderdagopvang, een veilige omgeving waarin ze voedzame maaltijden en medische checks krijgen, maar ook deelnemen aan educatieve activiteiten om hun ontwikkeling op een speelse manier te stimuleren. Ondervoeding wordt hier in de kiem gesmoord en gezondheidsproblemen tijdig afgewend. Ook alleenstaande moeders worden hier geholpen, ze krijgen de kans op een inkomen (of studie) om voor zichzelf en hun kind te zorgen. Zo kunnen ze deelnemen aan programma’s op het gebied van opvoedvaardigheden, educatie en volksgezondheid.

Dik verdiend: een veilig thuis

Straatkinderen, minderjarige migranten of misbruikte kinderen in Honduras die zijn gered uit hun risicosituaties worden tijdelijk opgevangen in Casa Mi Esperanza, een samenwerking met bureau jeugdzorg (DINAF). Al naar gelang hun situatie verblijven kinderen hier een paar dagen of soms enkele maanden. In die tijd wordt het beste vervolgtraject voor ze bepaald, van re-integratie tot een plaatsing in ons programma of bij een andere organisatie. Want ook deze kinderen verdienen een toekomst.

Meer dan alleen onderwijs

De school is heel dichtbij, ik hoef nog geen vijf minuten te lopen. Ik sta om 6 uur op en kom om 16:00 uur weer thuis’. De twaalfjarige Maximiliano is één van de 150 kinderen in de Dominicaanse Republiek die in de omgeving van het programma woont en onderwijs krijgt. ‘Ik hou van school, van leren en van spelen. Mijn lievelingsvak is wiskunde, maar de hoogste cijfers haal ik voor gym.’ Maximiliano komt uit Batey Nuevo, een dorp gelegen aan de suikerrietvelden, waar de meeste veldwerkers met hun gezinnen wonen. Veel kinderen uit het dorp krijgen behalve onderwijs op school ook twee maaltijden en medische zorg. Hun families komen bovendien in aanmerking voor andere vormen van gemeenschapsbijstand, zoals medische zorg of operaties, educatieve ondersteuning en programma’s voor huisvestingsverbetering.

Kans op een toekomst

De Hondurese scholiere Sandra zit op Pueblo Nuevo, een school waar veelbelovende scholieren met een studiebeurs van WereldOuders/NPH terechtkunnen. De kosten van een middelbare school zijn voor veel kinderen niet op te brengen, zeker met bijkomende kosten als vervoer, schooluniform en studiebenodigdheden. Sandra weet als geen ander hoe bevoorrecht ze is: ‘Mijn ouders hadden geen geld voor een voortzetting van mijn opleiding.’ Ze is de eerste uit haar familie die naar de universiteit kan gaan en daar heeft ze dan ook echt haar zinnen op gezet. ‘Alles in mijn leven draait om school, ik ben niet geïnteresseerd in andere dingen. School is mijn hobby! Bovendien wil ik een goed voorbeeld zijn voor mijn broertje en zus. Ik wil laten zien wat je kunt bereiken als je een kans krijgt.’

Noodhulp voor de gemeenschap

Natuurrampen zijn geen uitzondering in Latijns-Amerika en de Cariben. De vulkaanuitbarsting in Guatemala, de aardbeving in Mexico en Haiti of de overstromingen in Peru en Honduras zijn slechts enkele recente voorbeelden. NPH-partnerorganisaties komen meteen in actie door noodhulp te verlenen in allerlei vormen en maten; van onderkomen en voeding tot medische zorg. Wereldwijd werven fondsenwervende kantoren fondsen om deze hulp te bekostigen. Maatschappelijk werkster Madelin herinnert zich het eerste bezoek aan de door overstromingen getroffen stad Carapongo in Peru nog goed: ‘Eerst hebben we de plek bezocht om de situatie op te nemen en in kaart te brengen waaraan de getroffen gezinnen het meeste behoefte hadden. Vervolgens zijn we teruggekomen met eten en huishoudelijke apparaten, dekens en schoolbenodigdheden voor de kinderen. Ook gaven we voorlichting over hygiëne en gezondheid in deze omstandigheden in deze omstandigheden om de uitbraak van ziekten te voorkomen.’

Kinderziekenhuis

In het St. Damien Kinderziekenhuis in Port-au-Prince, Haïti, worden jaarlijks meer dan 80.000 kinderen behandeld. Volwassenen kunnen er terecht voor een ziektepreventieprogramma, controles voor zwangere vrouwen en een spreekuur voor HIV-patiënten (ook voor kinderen).